Bir önceki yazıma ‘bisikletim acaba bir gün metro vagonlarına girip, kısa yolculuklar yapabilecek mi‘ diye sorarak başlamıştım. 1 Aralık’ta başlayan ve yazılı-görsel basında yer alan bisikletçi eylemleri olumlu bir gelişmeyi beraberinde getirdi. İzmir Büyükşehir Belediye’si 31 Aralık 2012 günü bisikletseverlere müjdeli haberi websayfasından verdi. 1 Ocak itibari ile haftanın hergünü belirli saatlerinde metro ve hafif raylı sistemin vagonlarında bisiklet taşınabilecek.
Bisikletli yolcular belirli zaman dilimlerinde yolculuk yapabilecek. Bisikletli yolcular, pazar günleri sabah 05:00-09:00 saatleri arasında sistemden yararlanırken, akşam ise saat 20:00’den son trene kadar seyahat edebilecekler. Diğer günlerde, sabah 09:30-11:00 saatlerinde kapılar bisikletli yolculara açılacak, akşam yine 20:00’den sonra son trene kadar seyahat olanağı sağlanacak.
Bu yeni ‘özgürlük’ ile birlikte elbette bazı yasaklar da listelenmiş. Bunlardan en çok dikkatimi çeken ve beni şaşırtan ‘ yürüyen ve asansör ile bisiklet taşımayınız’ oldu.
Yürüyen merdivenler dar ve tehlikeli olduğu için bunu anlıyorum ama ama asansörün neden bisikletçilere yasaklandığı anlayamadım.
Bisikletim ile seyahat ettiğim onlarca ülkede tren ve metro vagonlarında bisiklet taşıdım. İstasyonlar ya yerin bir kat üstünde ya da yerin bir veya birden fazla kat altında olur. İstasyona girdikten sonra vagona ulaşabilmek için (tekerlekli sandalye ve bebek arabasının sığabileceği) asansörler kullanılır. Öncelik bebekli ailelere ve bedensel engellilere verilir ancak asansör müsait olduğu taktirde, bisikletin asansöre binmesi kimse için sorun oluşturmaz. Vagonlara giriş izni alan bisiklet şimdi de vagonlara ulaşabilmek için asansörlere giriş izni alabilmenin yollarını arayacak.
Keşke bu tür kuralları ve yasakları koyan yetkililer başka ülkelerin belediyeleri vatandaşlarına nasıl çözümler sunuyor diye bir baksalar, Milano ve Berlin metrosunun kurallarının yazılı olduğu websayfalarına bir göz atsalar…
En sonunda akılları başlarına geldi demek, senin ve diger bisikletseverlerin sayesinde, hepinize tesekkurler, cok sevindim, boylece Izmir’e geldigimde herseyi hazir beni bekliyor olacak..
Asansor konusu gercekten cok mantiksiz, biraz arastirma yapsalar yada cevrelerindeki bisikletcilerden fikir alsalar sorun cikmadan cozulmus olurdu..
Bu şartları belirleyenler tahminen bisikletli yaşamın çok uzağındalar ve arabalarından ne kadar daha hafif olduğuna dair bir deneyimleri yok.
Nedense bisikleti gören şehirlerarası otobüs şoförleri de anlamsız şekilde korkular taşıyorlar. Bir an onu hatırlattı asansör yaklaşımı. Aman ağır şey o kolu bacağı var nasıl taşınacak şimdi .