Bırakın bisiletimin tamamını, bisikletimin ön tekerleğinin bile metroya veya hafif raylı sistemin vagonlarına alınmadığını önceki yazılarımda belirtmiştim. Bu konu ile ilgili ilk eylem İzmir’li bisikletçiler tarafından 1 Aralık’ta yapılmıştı ve ben bu yasağın ne kadar absürd olduğuna değinmiştim.
Bisiklet doğası itibariyle sessiz bir ulaşım aracıdır. Egsoz sesi, kulakları sağır eden kornası, motor gürültüsü olmadığı için sokakta sesini duyamazsınız. Kokusu hele hiç yoktur ki bu şekilde de yanınızdan geçtiğini fark etmezsiniz. Bisiklet küçüktür, bir kaç tanesi yan yana gelmedikten sonra yolda varlığını bile algılayamazsınız. Tabi hal böyle olunca (sessiz, kokusuz ve küçük) bisikletin ve bisikletlinin sesini duyurmak için başka türlü alternatifler yaratması gerekir.
basın sesimizi duyurmamıza yardımcı oldu
Yıllardır yetkililere her türlü yoldan dilekçe gönderen ve taleplerini bir de sloganlar yoluyla duyurmaya çalıştılar. Olumlu resmi bir cevap alamayınca haftasonu İzmirli bisikletçiler bir eyleme daha imzalarını attılar. İsteklerini bir şarkı yapıp bunu metro vagonuna çalgılar eşliğinde söylediler. Bu talebe metroda bulunan yolcular da destek verdiler ve bu eğlenceli eylem basında yer aldı.
Sokak eylemlerinde basın kilit rol oynar. Basın mensupları sokaktaki insanın sesinin daha geniş bir kitleye ulaşmasını sağlayabilirler. Köşe yazarları ise yorumları ile bu haberleri okuyanların bu konuda görüş sahibi olması konusunda etkili olurlar. Basının kilit oynadığı sokak eylemlerinde bisikletçilerin taleplerine Yeni Asır gazetesi hassasiyet ile yaklaştı. Bülent Gürlük, dün konuyu ‘Neden bu toplu taşımadaki ‘bisiklet’ düşmanlığı?’ yazısında çok güzel özetledi. Bu güzel yazının etkisi büyük oldu ve Bülent Bey bugünkü yazısında aşağıdaki metni yayınladı:
Bu haberi okur okumaz İzmir Büyükşehir Belediye’sinin web sayfasına gidip baktım ama her hangi resmi bir açıklama bulamadım. Bu ‘müjde’yi en yakın zamanda belediyeden duymayı bekliyoruz.
Selam.. Hala bir haber çıkmadı sanırım.. Beyaz Bisiklet’te konuştuk. Yine konuşacağız..